Gisteren op Wikipedia, vandaag in uw lokale bibliotheek: een Duitse uitgeverij vond er niets beters op dan Wikipedia in boekvorm uit te geven. Voor veel geld. En raad eens wie de boeken opkoopt? Vlaamse bibliotheken... Meer info in DS 03/08/2011

Weergaven: 940

Berichten in deze discussie

Hier vinden jullie het oorspronkelijke artikel. De auteur heeft het via FB verspreid én naar pers en bibnet verstuurd. Ik heb hetzelfde gedaan als jullie en kwam tot dezelfde conclusie. Na aandringen bij de auteur kon hij zelf één publicatie benoemen en gaf hij toe dat het best nog wel meeviel bij de Vlaamse bibliotheken. Storm in een glas water, jammer dat het komkommertijd is.

Ondertussen op De Standaard Online: Delven maar, in die Wiki-goudmijn

Deze keer met reactiemogelijkheid op de site. Als er nog iemand zin heeft...

Het mag dan wel een storm in een glas water zijn, maar de toon is wel gezet (zie reactie als 'met ons belastingsgeld...'). Ik vind dat we van organisaties als Bibnet en Locus op zijn minst mogen verwachten dat ze hier op reageren. Het is nu al 2x aan bod gekomen in DS (1 artikel en 1 column). Waarom schrijven jullie geen column terug? Die verschijnen bovendien op de website. Jullie krijgen een kans om in de pers te komen, grijp die dan ook!

Ik heb de column daarnet ook gelezen op de trein en zal toch een reactie plaatsen op het artikel. Ik bekijk ook even wat de mogelijkheden zijn voor een meer formele reactie.

Vermits er al uitgebreid online gereageerd is op de gastcolumn, heb ik zelf een mail verstuurd naar Tom Naegels, die als ombudsman van DS, kritisch moet zijn over de eigen schrijfsels van de redactie. Bij deze een test. Indien hij dit oppikt, denk ik dat dit een sterker signaal is dan een recht op antwoord, wat toch door niemand gelezen wordt. Ik plak mijn mail hier eventjes in:

 

Beste Tom,

 

Een zestal jaren geleden had ik de fijne opdracht om u op een zondagochtend te interviewen voor een publiek van geïnteresseerde lezers. Maar dat doet in deze niets ter zake. Ik spreek u nu aan als ombudsman van De Standaard, een aanstelling die zonder twijfel veel weerhaakjes in zich draagt.

 

Op woensdag verscheen het artikel Gratis goudmijn in Wikipedia in de krant. In de krant van vandaag, vrijdag, verschijnt er een gastcolumn die daarop voortborduurt: Delven maar, in die Wikigoudmijn. In tijden van nieuwsschaarste moeten de kolommen nu eenmaal gevuld worden. Op zich is het trouwens best een interessante discussie, vooral in de gastcolumn van vandaag: kan men zomaar gratis content van het net plukken en daar geld mee verdienen?

 

Het minder leuke is dat er ronduit foute informatie verspreid wordt over de rol van bibliotheken in deze. Er wordt zowel in het artikel – en in navolging daarvan – in de column gesuggereerd dat vooral de bibliotheken deze werken aankopen. Deze foute informatie had makkelijk gecheckt kunnen worden door even in de zoekmachine te kijken (zoeken.bibliotheek.be). Daar staan de collecties van ondertussen 80 Vlaamse bibliotheken op en dat is dus behoorlijk representatief voor het gehele bibliotheeklandschap. Van de uitgeverij en haar dochterbedrijfjes is welgeteld één titel terug te vinden, het geciteerde werk dat zich in de bibliotheek van Gent bevindt. Onderzoek in de Open Vlacc wijst uit dat er nog twee werken aanwezig zijn in andere bibliotheken. En daar houdt het dus bij op… Me dunkt dat de bibliotheken zich in Vlaanderen dus niet massaal om de tuin hebben laten leiden… Zo’n beperkt aantal boeken op zo’n gigantische collectie, dat komt néér op één taal- of lay-outfoutje in de weekendeditie van De Standaard. Zoiets. Me dunkt dat de redactie daar méér dan tevreden mee zou zijn, met dergelijk resultaat.

 

Het had de auteur gesierd om dit in haar artikel te duiden. Vooral omdat ik vermoed dat ze de zoekmachine wel degelijk gebruikt heeft. Hoe zou ze anders geweten hebben dat dit ene boek zich in Gent bevond? Dat zou verklaren dat ze vooral wou eindigen met een leuke uitsmijter, want ja, een onbegrijpelijke titel op het einde, dat leest lekker weg. Mja. VectorWorks. U moet er zelf eens op zoeken. Er zijn weinig andere boeken over uitgegeven, want het is specialistenwerk. Misschien had een telefoontje naar de bibliotheek van Gent opheldering kunnen brengen waarom de bibliotheek dit aankocht? Het is best mogelijk dat die aangekocht werden omdat er een aantal vragen waren van lezers die iets rond die materie zochten. Dan zou duidelijk geworden zijn dat de Gentse bibliotheek na ontvangst van dit boek zelfs heeft laten nakijken of dit boek juridisch wel in orde was... Het wijst erop dat ze in de Gent alvast iets alerter zijn dan uw redacteur denkt. En trouwens, wat blijkt? De redacteur is zelfs van dit feit op de hoogte gebracht door de geciteerde medewerkster van Bibnet, wiens functie trouwens ook nog eens fout omschreven wordt. Vreemd dat dit allemaal niet meegenomen is in het artikel.

 

Maar dat soort nuanceringen zou allicht een iets minder smeuïg artikel opgeleverd hebben dat nu meer dan 300 bibliotheken – excusez le mot – te kakken zet. Getuige ook de reactie in de gastcolumn waarbij zomaar voor waar wordt aangenomen dat het verhaal klopt. Woeps, zoals de auteur zelf haar artikel weet op te vrolijken met een speels woordje.

 

Wat ik ook erg vind, voor een krant die zich de titel kwaliteitskrant aanmeet, is dat dit artikel een doorslagje is van twee andere artikels, in Trouw en in Side Line, waarvan de bron niet vermeld wordt. Het internet is in zijn geheel een goudmijn…

 

Ik kijk alvast uit naar een mogelijke reactie van de ombudsman op woensdag, ééntje met weerhaakjes mag ik hopen. Zoals de zeer goede bijdrage van deze week over de woordkeuze. Mijn complimenten daarvoor.

 

Vriendelijke groeten

 

Krist Biebauw

Alvast een goede reactie, nu maar hopen dat de vis bijt!

Ik stuurde mijn mail aan Tom Naegels ook aan Sander Spek, auteur van de gastcolumn. Ik kreeg volgende reactie:

 

Beste Krist,

 

Dank voor uw artikel.

 

Een kleine verduidelijking van mijn kant: ook ik vind het een non-onderwerp. De Standaard vroeg mij om een opiniestuk, en ik heb daarin vooral het misverstand proberen recht te zetten dat de uitgever iets illegaals doet. De zwarte piet, voor zover daar sprake van is, komt dan inderdaad in het kamp van de bibliotheken te liggen. Mijn excuses daarvoor.

 

Dat het probleem klein is geloof ik direct. U hebt het over drie titels, in de reacties onder het opiniestuk spreekt Patrick Vanhoucke over vier. Blijkbaar doet het probleem zich ook in Nederland voor gezien het artikel in Trouw (dit artikel is overigens langer in informatiever: http://www.trouw.nl/tr/nl/4468/Schrijf/article/detail/2615490/2011/...) een maand geleden. En in vele Duitstalige, Engelstalige, en nog anderstalige bibliotheken wereldwijd. Aangezien de kosten zo minimaal zijn, is de handel zelfs met deze kleine aantallen een goudmijn voor de uitgever. (Of dat overigens nieuwswaardig is betwijfel ik, waarschijnlijk vooral als amusante komkommeranekdote in de marge.) De 'onoplettendheid van de bibliotheken' was in mijn betoog dus eerder als verklaring voor het winstmodel van de uitgever bedoeld dan een verwijt naar deze bibliotheken.

 

Groeten

 

Sander Spek

RSS

© 2026   Gemaakt door Kenniskantoor.   Verzorgd door

Banners  |  Een probleem rapporteren?  |  Algemene voorwaarden